ละครน้ำเน่า ความสุขที่เดาได้

Author: Phongmanus Budsayaprateep

Phongmanus Budsayaprateep has written 10 articles for us.

Share this article:

20 Comments to “ละครน้ำเน่า ความสุขที่เดาได้”

• 
  kapooklook February 5, 2008 at 10:39 am

  ฮ่าๆๆ เจ๋ง!!!
• 
  หมาดำ February 7, 2008 at 12:09 am

  ผมมองคำว่า “น้ำเน่า” ต่างมุมจากผู้เขียนนะครับ ผมคิดว่าคำนี้ไม่ได้มีที่มาจาก “Soap opera” แต่อย่างใด แต่เป็นคำที่คนไทยคิดขึ้นเองนี่แหละ และมันเป็นคำที่มีนัยทางลบอย่างแน่นอน (ตรงข้ามกับ “ละครน้ำดี”)

  “น้ำเน่า” หมายถึง น้ำเสีย ซึ่งมักเป็นน้ำขัง ที่ไม่มีการถ่ายเท หรือแลกเปลี่ยนหมุมเวียน

  ดังนั้น “ละครน้ำเน่า” จึงหมายถึง ละครที่มีพลอตเดิมๆ ซ้ำๆ ซากๆ จนคนดูจับทางได้ อย่างที่คุณว่า

  ส่วนคำว่า “Soap opera” มีที่มาจากละครวิทยุสมัยก่อนที่มีบริษัทสบู่เป็นสปอนเซอร์หลัก
• 
  ภิดา February 7, 2008 at 11:33 pm

  เขียนได้เจ๋งมาก
  หารูปมาได้ยังไงเนี่ย
• 
  nocturne February 8, 2008 at 8:29 pm

  คุณหมาดำพูดถูกนะครับ
  ที่ว่า soap opera มาจากละครวิทยุที่บริษัทสบู่เป็นสปอนเซอร์
  ที่มาของคำว่า soap opera จึงต่างจากละครน้ำเน่า
  แต่ความหมายของ 2 คำนี้เหมือนกันนะครับ

  คำของไทยอาจให้ความหมายเชิงลบนิดๆ
  แต่คำของฝรั่งที่เราฟังแล้วรู้สึกกลางๆ
  แต่สำหรับฝรั่งเองอาจรู้สึกลบนิดๆกับคำนี้ก็ได้

  ข้อมูลเกี่ยวกับ soap opera
  http://en.wikipedia.org/wiki/Soap_opera
• 
  Anonymous February 22, 2008 at 2:50 pm

  อยากได้เพลงอ่าค่ะ(อันที่เก่าๆๆอ่าค่ะ)

  โพสลิ้งไว้ให้หน่อยได้ไหมค่ะ
• 
  พี่หมี แห่งไซโคล่า February 22, 2008 at 4:58 pm

  ลอง search ใน google ดูสิ
  ใช้คำว่า ” จำเลยรัก สวลี “
• 
  หมาดำ March 9, 2008 at 2:51 pm

  ผมเห็นด้วยนะครับที่ผู้เขียนบอกว่า ” ตามธรรมชาติของคนเราชอบที่จะเข้าใจมากกว่าจะไม่เข้าใจ” แต่นั่นก็ยังไม่เพียงพอที่จะอธิบายว่า “ทำไมคนต้องดูละครน้ำเน่า” แม้ว่าละครน้ำเน่าจะเข้าใจได้ง่าย แต่สิ่งอื่นที่เข้าใจได้ง่ายและไม่ใช่ละครน้ำเน่าก็มีอยู่ตั้งมากมาย ทำไมคนถึงไม่ไปติด สารคดีสัตว์โลกมันดูเข้าใจยากกว่าละครน้ำเน่านักหรือ?

  ผมอยากเสนอบทบทวิเคราะห์ของ Roland Barthes เรื่อง “โลกของมวยปล้ำ” ในการใช้อธิบายปรากฏการณ์การดูละครน้ำเน่าของคนไทย แม้ Barthes จะวิเคราะห์เรื่องการชมมวยปล้ำ แต่หากนำมาจับกับ “ละครไทย” คำอธิบายที่ได้คงไม่ต่างกัน

  Barthes กล่าวว่า “สิ่งที่ผู้ชมต้องการคือภาพของอารมณ์ มิใช่ตัวอารมณ์จริง ทั้งในมวยปล้ำและในละคร ความจริงหรือความลวงมิใช่ประเด็นปัญหา เพราะสิ่งที่ผู้ชมคาดหวังก็คือ การแสดงสถานการณ์เชิงคุณค่าให้เข้าใจได้อย่างแจ่มแจ้ง ซึ่งในสังคมจริง สถานการณ์ทำนองนี้มักจะเพียงปรากฎในลักษณะแฝงเร้น…” (จาก Mythologie แปลโดย วรรณพิมล อังคศิริสรรพ)

  ละครน้ำเน่าเป็นเสมือนตัวแทนของโลกแห่งความเป็นจริง(ที่มิใช่ความจริง) ในโลกแห่งความเป็นจริงนั้นความดีเลวยากเป็นสิ่งที่จะแยกแยะ พระเอกผู้ร้ายสับสนปนเปกันอย่างแยกไม่ออก สิ่งต่างๆ ที่เรารับรู้มักขัดแย้งกันเองและไม่เป็นไปตามมาตรฐานที่สร้างขึ้นในใจ ซึ่งบางทีมันก็ทำให้คนเรารู้สึกสับสนและไม่อาจหาคำอธิบายปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้าได้

  แต่ละครน้ำเน่าสามารถสร้างโลกเสมือนจริงขึ้นมา โลกที่แบ่งแยกความดีเลวไว้อย่างชัดเจน ใครเป็นพระเอกหรือผู้ร้ายคาดเดาได้ไม่ยาก(จะว่าไป ไม่ต้องเดาด้วยซ้ำ) ไม่มีนัยยะใดๆ ที่คลุมเครือหรือแอบแฝง สิ่งเหล่านี้ทำให้คนดู “พอใจ” ว่าพวกเขาสามารถ “เข้าใจ” โลกที่ปรากฎตรงหน้าได้ และไม่รู้สึกสับสนคลุมเครือเหมือนโลกแห่งความเป็นจริง

  ลองหา “Mythologies” มาอ่านดูนะครับ แปลเป็นไทยในชื่อ “มายาคติ” แปลโดย วรรณพิมล อังคศิริสรรพ ข้างในมีบทความที่วิเคราะห์นัยยะต่างๆ ที่แทรกซึมอยู่ในสังคมได้อย่างน่าสนใจทีเดียว
• 
  Pang KruB March 15, 2008 at 4:41 pm

  อื้ม ก้อนะ
• 
  Eua May 30, 2008 at 12:12 am

  ^^ ดีเลยค่ะ
• 
  ละครน้ำเน่า June 16, 2008 at 9:21 pm

  ละครน้ำเน่ามีหลายรูปแบบ แต่ที่จะนำเสนอในวันนี้ ขอเสนอ 2 รูปแบบ
  ประเภทพ่อลำเอียง
  1.พระเอกจะเป็นลูกคนกลาง
  2.พระเอกจะเรียนไม่เก่ง แต่จะเก่งพวกศิลปะ หรือด้านเครื่องยนต์กลไก ซึ่งพ่อจะเห็นว่าเป็นงานที่ไร้เกียรติ
  3.พี่ชายคนโตของพระเอกจะเป็นคนเรียนเก่ง เป็นลูกรักของพ่อ
  4.พระเอกมักจะมีข้อขัดแย้งกับพ่อตลอด และถูกตีเสมอ
  5.พระเอกจะมีเพื่อนสาวคนหนึ่ง สนิทกันมาตั้งแต่เด็ก ซึ่งเพื่อนสาวจะคอยให้กำลังใจพระเอก แต่พระเอกจะไปหลงรักสาวสวยคนอื่นซึ่งไม่ได้คิดจริงใจกับพระเอก จนมองข้ามความดีของเพื่อนสาวไป (ซึ่งเพื่อนสาวก็คือนางเอกนั่นแหละ) จนกระทั่งตาสว่าง พระเอกก็จะมองเห็นความดีของนางเอกเอง
  6.แม่จะเป็นคนที่เข้าใจลูก และรักลูกๆ ยุติธรรม
  7.ต่อมา พระเอกก็จะถูกขับไล่ออกจากบ้าน และไปเข้าทำงานในด้านที่ตัวเองถนัดและประสบความสำเร็จในชีวิต
  8.เมื่อกลับมาบ้านอีกครั้ง พ่อก็จะเข้าใจในสิ่งที่ทำทั้งหมด และจบลงอย่างมีความสุข
• 
  Anonymous July 7, 2008 at 9:26 pm

  อย่ายกแต่ละครน้ำเน่าเลยลองยกตัวอย่างละครน้ำดีมาให้หายสงสัยหน่อยเถอะว่าละครนำดีหน้าตาเป็นยังไง
• 
  Leaderdevil March 21, 2009 at 3:42 pm

  13+ = 13คนขึ้นไป

  ถ้าเราดูคนเดียว ก็ไม่มีใครฟังข้อสันนิฐานฉากต่อไปของเรานะสิ ~!
• 
  ฮึฮึ April 4, 2009 at 5:23 pm

  ดูแต่ละครน้ำเน่า ประเทศชาติคงได้เจริญ ละครบางเรื่อง เบื้องหน้าก็เน่า เบื้องหลังก็เน่า น่าสนใจตรงไหน ดูกันอยู่ได้ บ้าป่าววะ
• 
  ฮึฮึ April 4, 2009 at 5:28 pm

  บางทีการดูละคร การดูละครก็ไม่ได้ช่วยคลายเครียดหรอก เครียดหนักกว่าเดิมอีก ต้องคอยคิดแทน พระเอก นางเอก คอยหมั่นไส้ตัวอิจฉา คอยด่าผู้ร้าย
• 
  yingying April 25, 2009 at 1:12 pm

  มันเป็นการทดแทนค่ะในส่วนที่เราเป็นไม่ได้ แม่ค้าดูเขาก็จะคิดว่าเป็นนางเอก เป็นการทดแทนในส่วนที่ไม่มียังไงค่ะ และในละครน้ำเน่าก็ทำออกมาตอบโจทย์คนทั่วไปได้ชัดเจนในเรื่องนี้
• 
  nana July 10, 2009 at 6:03 pm

  เบื่อดิ่ ไม่พัฒนา
• 
  dynamite July 28, 2009 at 9:36 pm

  ยามราตรีนี้ฝันดี
• 
  เรื่อน้อย August 6, 2009 at 11:55 am

  มันเป็นการทดแทนหรอค่ะ
  แล้วทำไมเรื่องบางเรื่องที่เกี่ยวข้องกับชีวิตจริงและใกล้ตัวมากกับคนดูในระดับรากหญ้าและชนชั้นกลาง อย่างเช่น เรื่องเกี่ยวกับแม่ค้า เรื่องเกี่ยวกับสลัมที่นางเอกต่อสู้ชีวิตมากมาย ก็เรตติ้งสูงเหมือนกันนะค่ะ อย่างเช่น เรื่องรักเกิดในตลาดสด ที่พระเอกกับนางเอกตีบทได้แตกกระจายจนได้รับรางวัลอะไรสักอย่าง
  แล้วจะสรุปว่าอย่างไรดีค่ะ มันควรจะเป็นความเหมือนกับชีวิตเรา ใช่หรือป่าว แล้วก็เอามาคิดว่านี้เลยแหละชีวิตฉัน ที่เป็นเหมือนนางเอก
  แล้วถ้ามันจะเกี่ยวข้องกับทฤษฏีอะไรที่ใช้ในการอธิบาย ก็ขอให้ช่วยอธิบายเพิ่มเติมมาหรือแลกเปล่ี่ยนกันได้นะค่ะ อยากรู้จริงๆค่ะ
  ชอบที่คุณมาดำแสดงความคิดเห็นมากๆเลยนะค่ะ ทฤษฏีเยอะดี แต่อ่านเข้าใจอยากไปนิดนะค่ะ พอดีว่าชอบอะไรที่อ่านแล้วเข้าใจง่ายๆ สื่อตรงๆอะค่ะ ไม่ได้ตำหนินะค่ะ แต่แค่แสดงความคิดเห็นค่ะ
• 
  คนคิดต่าง November 29, 2009 at 11:36 am

  soap opera อาจมีความหมายในทางประชดประชัน ที่ได้ความตรงกับ คำว่า ละครน้ำเน่า ของไทย ซึ่งอันที่จริง soap opera นั้นเป็นละครที่มีบริษัทสบู่สนับสนุน แต่มีเนื้อหาไร้สาระ จนถูกใช้คำว่า soap opera ในการประชดประชัด เสียดสี
• 
  อากังฟู March 9, 2010 at 11:59 am

  ทำไม ทำไม ละครไทย หนังไทย มันถึง เน่าแล้ว เน่าอีก
  ขยันสร้างกันจังเลย มีตั้งแต่ผมยังเด็ก ถึงตอนนี้ 40 ปี แมร่งก้แนวเดิมๆ
  แนว … แย่งผัว เป็นชู้ ตีกัน ตบกัน กระเทย นักเรียนวัยใส บทบู้ปัญญาอ่อน
  และอีกเพียบ.บ.บ.บบบ.บ.บ.บ.บ ที่คนไทยจะคิดได้ ในทางเน่าๆ
  ฉายซ้ำ ฉายวน มันน่าเบื่อจริงๆ โว้ยยย
  น้อยมากที่จะสร้าง แบบสอนชีวิต สอนความกตัญญู สอนให้สมองพัฒนา เป็นต้น

  ละครไทยที่ยอมรับได้………
  1..ทองเนื้อเก้า , อยู่กับก๋ง หนังดีมาก (แต่ทำแค่ 2 เวอร์ชั่น) เป็นต้น
  – ใครไม่เคยดูก้หาซื้อ หาแผ่นมาดูสะ หรือถามใครที่เคยได้ดูมา
  2..แนว อิงประวัติศาสตร์ กู้ชาติ กู้บ้าน กู้เมือง สามมัคคีกัน (นานๆมีที)
  3..ละครสอน ธรรมมะ กฎแห่งกรรม ปัจจุบันนี้ มี ให้ดูกันเรื่อยๆ แต่ก้น้อย อาทิตย์ละครั้ง มั้ง

  สังเกตุได้….หนังที่มีกิเลส ตัณหา อบายมุข จะวนเวียน ท่วมจอ เด็กก้เอาไปจำ ทำเลียนแบบ ก่ออาชญากรรม
  ทุกวันนี้มีหมวด ท.(ทุกเพศทุกวัย) น. (แนะนะ). เป็นต้น และอีกหลายตัวอักษร
  ทำไมไม่มีหมวด ป.(ปัญญาอ่อน) ร.(ไร้สาระ) ส.(เสียเวลาดู)

  ส่วนตัวแล้วผมว่า คนที่มี เคเบิ้ล ทีวี มี 2 ประเภท
  1…ติดเพราะ รับสัญญาณ ชัด ทุกช่อง
  2…ติดเพราะ หนีละคร หนังไทย เน่าๆ ไปดูช่องอื่น กลัวลูกโตมาแบบเน่าๆ ไม่พัฒนาการ

  ขอระบายแค่นี้แหละ…..ไม่ได้กล่าว อ้างถึงใครทั้งสิ้น ไม่เกี่ยวสปอนเซอร์
  ไม่เกี่ยวกับ ชนชั้นที่ดู ไม่เกี่ยวกับความรู้สึกใครทั้งสิ้น…ทั้งหมดคือความเห็นส่วนตัว